لاي اين شب بو ها . . .

دلم برا وبلاگم می سوزه

سلام

دلم می سوزه . واقعا دلم به حال وبلاگم میسوزه . . .آخه آدم هم اینقدر بی توجه و تنبل

؟؟!! خودمو دارم میگم ها . حالا که خوب فکر می کنم می بینم مهد و درس و این حرفا

همش بهانه است . منی که همیشه عاشق این بودم که یه مداد و کاغذ بیاد دستم که توش

واسه وبلاگم مطلب بنویسم , نمی دونم حالا چی شده که حتی حوصله ی فکر کردن به

مطلب نوشتن روهم ندارم .

نه فقط وبلاگم اصلا یه مدته زیادیه که تو همه چی تنبل شدم .

حتی دیگه سراغی از تابلوهای نیمه کارم که افتاده گوشه ی اتاق نمی گیرم . واقعا خسته

شدم از این وضعیت . این بی حوصلگی و تنبلی خودشو چسبونده به من . نمره های این

ترمم رو هم فقط باید می دیدید.

یکی از بچه ها گفته بود این وبلاگ حال و هوای قدیم رو

نداره . . . واقعا راست گفته بود . در حقیقت همین حرف اون منو به فکر انداخت که یه

تکونی به خودم بدم . وبلاگی که روزگاری طی دو روز سی کامنت رو داشت حالا اینقده

سوت و کور و خلوت شده که خودمم نمیشناسمش . وبلاگی که کلی خاطره ازش دارم و

واسه همین هم هست که دلم نمیاد درشو تخته کنم .

یکی کمکم کنه دارم دیوونه میشم . هزار تا کار نصفه نیمه دارم اما همش میگم باشه واسه

بعد . دیگه از این اخلاق گندی که تازگیا پیدا کردم داره حوصلم سر میره .فقط ترسم همش

از یه چیزه . . . اونم اینه که دوستای گلم رو از دست بدم . می ترسم کاری کنم که منو

فراموش کنن و بگن یه زمانی یه دختری بود به اسم نرسیس فی go .( البته آقامون گفته

اسم فیگو رو از ته اسمم بردارم .

به هر حال امیدوارم از این به بعد دیگه این طوری نباشم البته دیر دیر شاید آپ کنم ولی

سعی می کنم مثل الان نباشه . شما هم منو از راه حل ها و پیشنهاد های خودتون محروم

نکنین .

همتون برام عزیزید .

+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم اسفند 1386ساعت 5:25 PM توسط نرسیس و تهمینه |