لاي اين شب بو ها . . .

سلام رفیق

سلام رفیق

آخرین کلام تو و نام تازه ی من است

و چه مهربانانه می سوزاندند

همه ی خاطرات ما را

در آن کوچه ی سبز

اگر چه پاییز بود

وطبق قانون طبیعت درختان برگ ریز . . .

ولی بهار بود حال و هوای آن کوچه

وقتی که می گفتی : " سلام محبوبه ی من . . . "

چقدر خزان انتظار

و چقدر بهار دیدار

هنوز به یاد دارد بوته ی یاس سرک کشیده از دیوار

امروز همان کوچه بود و همان دیوار

همان بوته ی یاس بود ولی . . .

بدون بهار

نه آن نگاه صمیمی

میان چشم هامان

نه حتی تبسمی کوتاه

به حرمت همه ی آن انتظارها

دیگر نه کوچه , کوچه ی ما بود و نه هوا , هوای ما

. . . . .

وشنیدم از لبان تو نام تازه ی خود را

که آرام می گفتی :

" سلام رفیق "

تهمینه

+ نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم آذر 1386ساعت 10:31 AM توسط نرسیس و تهمینه |